Asnalegt kerfi

Hefur einhver pælt í því hvað þetta er asnalegt kerfi ?
Þetta er fáránlegt.
Var búinn að skrifa GEÐVEIKA færslu. Við erum að tala um mesta saur sem hefur sést á blogginu þessu.
Þetta var geðveik færsla. Hún var að mestu leiti skrifuð með huglægri þriðjupersónu frásagnaðferð. ÉG VAR FARINN AÐ KÚKA YFIR SYKURLAUSA GOSDRYKKI!

FUCK.

Þetta er ástæðan fyrir því að þetta suckar.

Ég rakst í back takkann á þessari ógeðslegu hórumellumús og þegar ég ýtti aftur á forward var allt farið. FJAGRA KLUKKUTÍMA færsla farin. Var reyndar að vinna á meðan ég skifaði. En ég er samt ekki sáttur. Alls ekki sáttur.

Ég er að spá í að kaupa mér mitt eigið lén. Nota eigin kerfi. Án auglýsinga og án kjaftæðis.

Komiði með tillögur að léni. Axel.is er tekið. Er að spá í að fá mér eitthvað .net. Eitthvað gott..

Xel.

Paris.

Jæja, mér datt í hug að fólk sé orðið spennt fyrir ferðasögu. Hér kemur hún:

Parísarferðin. Hún var brjáluð. Á fimmtudagskvöldinu svaf ég  í einn og hálfan tíma. Ég vaknaði klukkan fjögur við 2x vekjaraklukkur + Karitas hringdi í mig. Þá kláraði ég endanlega að pakka og klæddi mig. Bróðir hennar kom svo og náði í mig og við fórum til Klöru á leiðinni til Keflavíkur. Bróðir hennar var soldill villingur, var ekki í belti og var á bíl sem var með svona dæmi á pústinu þannig að það heyrðist geðveikt mikið í bílnum. Úff, það var pirrandi. En já, við mættum til Keflavíkur, notuðum hraðtékkdæmið til þess að tékka okkur inn og fórum svo upp. Fengum okkur að éta og keyptum nesti fyrir daginn.
Í fluginu svaf ég eiginlega allan tímann. Þegar við lentum í París fórum við í metroinn og fórum á hótelið. Við hentum töskunum inn og fórum að skoða Notre Dame. Shiit, hún var brjáluð. Við fórum alveg á topinn á henni, heil 4

12 þrep. Það var hægara sagt en gert.. Eftir það vorum við eitthvað að labba um og skoða, man ekki nákvæmlega hvað en það er allt í lagi. Um kvöldið fórum við aftur á hostelið og borðuðum hrafnistumat dauðans. Fiskifingur í raspi með kartöflumús og lauk. Eftir það baðaði maður sig í mögnuðu og plássmiklu sturtunni sem var á herberginu okkar og svo fórum við á pubbarölt. Það var mjög gaman, við fórum á einhvern ógeðslega sveittann kareokí bar og eitthvað. Við komum svo aftur á hostelið klukkan 5 mínútur í eitt (það lokaði semsagt klukkan eitt). Ég fór í rúmið og tók svo eftir því að Elva og Siggi voru geðveikt að brölta og svo fóru þau að anda soldið hátt. Ég teygði mig í iPodinn og setti Sigurós á og hækkaði.

Við vorum vakin klukkan 7:30. Ég fór eldhress í morgunmatinn, það var baguett brauð, eitt pínulítið croissant og svo smjör og sulta með. Við fórum svo og skoðuðum fullt af hlutum, ég man satt að segja ekki nákvæmlega hvað, það var allavega hellingur. Júúú, nú man ég. Við fórum og skoðuðum Sacré Coeur. Hún var brjááluð. Við fórum reyndar ekki inn en eins og þú getur séð á myndunum á Wikipedia er hún brjááluð. Við fórum svo í hópunum og áttum að skoða það sem að verkefnið okkar var um. Stelpurnar höfðu valið Marché aux Pucés de Cligniancourt. Það er semsagt einhver brjálaður markaður með fullt af antík vörum og svoleiðis dóti. Við fórum á hann og ég varð fyrir geðveikum vonbrigðum. Þetta var ekkert nema einhverjir Marokóbúar að selja skó, drasl og pönnukökur. Ekkert sérstakt við þenann markað. Alveg nákvæmlega eins og allir aðrir markaðir sem ég hef farið á.
Eftir það fórum við í mall-ið sem var rétt hjá. Það var ógeðslega leiðinlegt. Það er alls ekki gaman að fara með 6 stelpum í verzlunarmiðstöð. Þær gjörsamlega misstu sig. Þær þurfa að skoða aaaaaaallt saman og máta allt og vera með endalaust vesen. Það var líka svo óóógeðslega mikið af fólki í þessu endalausa malli. Það var ömurlegt. Það voru svona 2 milljón manns, og eiginlega allir í H&M. Sjæse. Það var sko hálftíma bið í mátunarklefana og hálftíma bið á kassa. Ég fór í einhverjar nokkrar búðir en ég fann ekkert á mig. Mér var líka orðið svo ógeðslega illt í maganum og ég var svo þreyttur í fótunum að ég fór í ógeðslega vont skap. Gat varla labbað mér var svo illt í maganum. Við fórum svo loksins heim þar sem ég refsaði klósettinu all hressilega.
En já, við ætluðum að fara út að borða en svo nenntu stelpurnar því skyndilega ekki og ákváðu að panta sér pizzu. Án þess að tala við mig. Náði samt að redda því með því að hringja í Kristínu og láta hana panta fyrir mig líka. Við fórum svo og löbbuðum með Gérard og Sigríði Önnu og nokkrum krökkum einhvern ýkt rómantískan göngutúr hjá Notre Dame og svona stöðum. En já svo fórum við og sigldum á Signunni og skoðuðum París að næturlagi. Það voru geðveikt margir breskir túristar sem vinkuðu öllum bátum sem við sigldum framhjá eins og 5 ára krakkar. Það var mjög sérstakt.. Svo sigldum við undir einhverja brú þar sem að maður átti að kyssa sessunaut sinn þegar maður var undir henni og þá mundi ósk mans rætast. Ég sat við hliðiná Ágústu og ákvað að kyssa hana á kynnina, ætlaði að sjokkera hana aðeins. Svo ákvað hún að gera það sama og við snérum okkur á sama tíma og vorum næstum því búin að kyssast á munninn. Vaselínið á vörum hennar rétt snerti mínar en við kysstumst sem betur fer ekki. Þetta var svona móment sem gæti bara gerst í rómantískri gamanmynd. Ég ældi næstum af hlátri af því að þetta var svo fyndið en hún fékk panickast því að hún hélt að kærastinn sinn mundi snappa. En já, um kvöldið fórum við á pubbarölt. Semsagt ég, Ágústa, Karitas, Unnur, Klara, Anna Sigga  og Kristín. Ætluðum að reyna að finna hina á einhverjum djassbar en við fundum þau aldrei. Við fórum á einhvern írskan pöbb sem var brjálað stuð. Við settumst á borð með einhverjum ógeðslega krípí gaur sem var frá Lettlandi. Hann var geðveikt mikið að tala við okkur og við fórum bara að steypa í honum. Hann var pissfullur og var alltaf inn á milli að tala um foreldra sína, konuna sína og börnin sín. Hann sagðist líka vera rússnenskur af því að hann fæddist í Sovétríkjunum. En já, við vorum semsagt bara að steypa í honum allan tíman. Stelpurnar sögðust vera að taka þátt í Miss World og eitthvað.
Heh, sem dæmi ætla ég að skrifa niður einar samræðurnar.

Ég (Með geðveikt ýktum íslenskum hreim): Yes you know that it is a written law in Iceland that we must always go to church on Sunday. And after we have been to church we must always speak in Danish!

Hann: Yes yes yes, I know all about that. I have studied Iceland. How is the weather there?

Ég: Yes, in the winter we have like -30°C. and in summer we have -15°C.

Hann: Yes yes yes, I know all about that. I have studied Iceland.

Ég: Yes, did you know that Iceland and Greenland are in fact the same country?

Hann: Yes yes yes, I know all about that. I have studied Iceland.

Heh, hann var svo eitthvað að geðveikt mikið að káfa á hárinu á stelpunum. Fórað spurja Ágústu hvort hún væri náttúrulega ljóshærð. Hún svaraði: 'No this in fact my mothers hair. They took all my hair off and put her hair instead'. Svo fór hann að spurja hana hvort hún vildi ekki koma og dansa. Hún svaraði 'No no, he is the boss (Benti á mig). We can only dance with him'. Við fórum svo á neðri hæðina að dansa og þá komu nokkrir ógeðslega graðir frakkar (Flestir svertingjar) og voru geðveikt utaní stelpunum. Þær voru ekki alveg að fýla það þannig að ég kom, tók utan um þær og sagði 'Jæææja stelpur, nú skulum við fara að koma okkur.' Þær sögðu allar 'Ókei' og við fórum. Þeir horfðu mjööög illilega á eftir mér. Við fórum svo inn á herbergi og héldum áfram að drekka. Það var ansi ubbulegt því að stelpurnar höfðu keypt eitthvað geðveikt ódýrt áfengi. Einhvern grænan drykk sem hét Boomerang og hann bragðaðist alveg eins og gamalt brauð. Hinn drykkurinn var soldið eins og Smirnoff Ice, nema hann hét Karkaroff Ice og var algjört drasl. Ég drakk svo helling af einhverjum bjór og endaði með því að tala ýkt mikið við Guðmund Einar, aðallega um Halldór Laxnes og bókmenntir.

Sunnudagurinn var brjálaður, heh. Við vöknuðum eeeeeldhress klukkan 7:30. Borðuðum morgunmat og löbbuðum svo að einhverju torgi. Fórum svo á Louvre safnið. Það var klikkað. Hópurinn splittaðist allur og ég og Ágústa röltum um og skoðuðum klassísk meistaraverk. Við byrjuðum á Monu Lisu áður en maður fékk menningarsjokk. Sá svo endalaust mikið af meistaraverkum. Þetta listasafn er svo ótrúlega humongus að það hálfa væri nóg. Svo var náttúrulega líka ógeðslega mikið af fólki þarna. Var einmitt að fletta því upp áðan, í fyrra voru 7.5 milljón gestir yfir árið. Það er soldið mikið. Þegar við vorum búin þar röltum við á torg fyrir framan einhverja ýkt fræga höll. Við borðum hádegismat þar, sem var sjúklega góður. Gérard klikkaði auðvitað ekki á því að vera með rauðvíns- og rósavínsfernur með.
Eftir það voru allir frekar dasaðir en við héldum áfram og skoðuðum L'Arc de Triomphe sem Napoleon lét byggja. Hún var brjáluð. Svo skoðuðum við Eiffel turninn. Það voru mjög fáir sem nenntu að fara upp. Við vorum bara 3 af 32 sem löbbuðum upp. Ég, Ágústa og Gígja. Svo voru einhverjir 6 sem tóku lyftuna. Það var ótrúlega

 brjálað að fara þangað upp. Heh, Gígja fór eitthvað að tala um (Í gríni) hvað hana langaði að einhver mundi biðja sín í Eiffel turninum. Ég tók þá í hendina hennar, horfði í augun á henni og sagði 'Gígja, ég hef lengi verið að hugsa þetta. Viltu giftast mér?'. Hún sagði já. Við héldum svo upp turninn, fórum eins hátt og við máttum. Skoðum París frá öllum sjónarhornum, sem var btw. geðveikt.  Fórum svo niður og röltum á veitingastaðinn sem við ætluðum að borða á. Hittu Jónínu og Önnu fyrir utan og þær joinuðu okkur. Við settumst niður (Þetta var huuuuge

ass staður, ógeðslega flottur og frekar dýr í þokkabót).
Fyrsta verkefnið var að þýða matseðilinn. Það  gekk svosem ágætlega. Ég endaði með því að panta mér gæsalifrapaté með léttristuðu sveitabrauði í forrét, tagiatelli með laxi í aðallrétt og svo einhverja súkkulaðimús í eftirrétt. Heh, ég ákvað semsagt 'To play it safe'. Jónína var ekki alveg jafn heppinn. Hún pantaði sér eitthvað sem að hún hélt að væru rif, því að þjónninn benti alltaf á síðuna sína þegar að hún spurði hvað þetta væri. Hún endaði með eitthvað sem líktist skuggalega svínslimi. Það var haus og allt saman á þessu.. Við komumst svo að því að þetta var úrvals garnapylsa. Mjög spes að hafa garnapylsu og franskar saman. Svo pantaði Sigrún sér eit

thvað sem hún komst svo að að væri svínsfótur, með klaufum og öllu. Að sjálfsögðu voru franskar með því. Hún borðaði reyndar bara tvær franskar og svo leið næstum því yfir hana, því að hún var orðin svo veik. Heh, það var ýkt fyndið að allt í einu slökknuðu öll ljósin á staðnum. Svo kom smá ljós og á stóðu allir þjónarnir í röð og þeir byrjuðu að stappa í takt. Svo öskraði sá fremsti (Sem hélt á risastórri tertu með logandi blysi) að einhver ætti afmæli. Svo löbbuðu þeir allir syngjandi hástöfum 'Hún á afmæli í dag' og afhendu einhverri breskri kellingu

tertuna. Það sem var best var það að allir sem voru að borða þarna (Ca. 200 manns eða eitthvað) tóku undir. Svo gerðist þetta aftur 3svar því að skyndilega áttu allir afmæli.
 Við fórum svo á barinn sem var á móti staðnum eftir að við höfðum borðað og allur hópurinn pantaði sér kokteila. Ég og Halldóra keyptum okkur tvo saman, eina Margaritu og einn Long Island Ice Tea. Við fórum svo þaðan á sleazy

 karókibarinn, eiginlega allur hópurinn. Ég hellti í mig bjór eftir bjór og við vorum bara eitthvað að spjalla. Ég bauð Sigríði Önnu upp á drykk. Sem var best í heimi. Eftir það fórum við svo aftur á hótelið. Þar reykti ég bleika sígarettu.

 Tegundin var Pink Elephant. Það var vanillusígaretta. Hún leit kannski mjög flott út en hún var ógeðsleg. Ég fór svo á klósettið, pissaði. Gekk svo frá, sturtaði niður og ældi svo. Ældi svo mikið að ég gat ekki sturtað því öllu niður. Fór

svo upp á herbergi hjá Klöru, Ágústu og Unni og þar héldum við Benni áfram að drekka. Við vorum þar að spjalla; Ágústa, Klara, Benni og Halldóra. Þar lærði ég ýmislegt um kynlíf þeirra.. Við héldum að Unnur hefði verið læst úti þannig að ég var farinn að búa um mig í rúminu hennar og ætlaði bara að sofa þar. Mér til mikillar mæðu kom hún og ég þurfti að fara upp á herbergi. Ég fór að sofa og steindrapst uppí rúmi.

Við fengum svo að sofa klukkutíma lengur en venjulega næsta dag. Ég kláraði að pakka, fór í morgunmatinn og svo fórum við að versla. Fórum á Rivoli (Svipað og laugavegurinn). Hápunktur þeirrar ferðar var h&m. Þar sem ég keypti mér svarta skirtu og rauða peysu. Ýkt flippað. Stelpurnar fóru svo á McDonalds og svo fórum við Ágústa í Francprix (Stórmarkaður) þar sem að ég keypti hrúgu af paté og saucisson svona. Sólveig og María voru búnar að krefjast þess að ég myndi kaupa eitthvað handa þeim úti. Í örvæntingu minni (Því að ég fann ekkert handa þeim

) datt mér í hug kaupa handa þeim ost. Ég keypti einn President (Camenbert) og svo einn geitaost. Var reyndar að spá í að kaupa Rockfort (man ekki hvernig það er skrifað) ost. Það er kindaostur sem að er geymdur í sérstökum kjallara til þess að fá sérstaka myglu og svo er stráð ösku yfir kantana á honum. Það er semsagt verst lyktandi ostur í heimi. Ég ákvað samt að sleppa því að kaupa hann því að þá yrði ég sennilegast stoppaður á flugvellinum fyrir að að vera hryðjuverkamaður og flytja inn efnavopn. Svo fórum við bara heim, ég náði í töskuna mína og við

 tókum metro-inn upp á flugvöll. Í Metroinum spurði Anna Sigga mig hvort að hún mætti fá að senda eitt sms hjá mér. Mér fannst það ekkert mál og fór í vasan eftir símanum. Það var þá sem ég komst að því að ég hafði gleymt símanum á hótelherberginu. Síminn er samt kominn til landsins núna, sem betur fer en ég næ bara ekki í gelluna sem er með hann..

Já, þannig er nú það.
-Xel

Farinn til Parísar!

Mig langaði bara a ðminna hungraðan lýðinn á að ég sé farinn til Parísar! Skemmtið ykkur á klakakanum suckers!

I Want to Eat Your Babies!

Hookermoney.

Jæja, þannig er nú það. Ég sit hér á toppi ólifnaðar og safna forða. Það gengur helvíti vel þótt ég segi sjálfur frá. Planið er að kaupa sér 365 daga kort í líkamsrækt á morgun og byrja af krafti. Ég stefni að því að fá líkama eins og Davíð Vafsturshoff. Þegar Kolbrún kemur aftur mun ég segja með austurískum hreim 'Let my muscles hug you'.
Þannig verður það..

Þessi helgi var mögnuð. Fór í bíó á föstudaginn með Mary og Sunny. Við sáum Taladega Nights, The Ballad of Ricky Bobby. Hún var bara nokkuð fyndin. Við fórum svo til Guðlaugar á Dominos, heilsuðum upp á hana og fórum svo og náðum í Magga til Geira. Maggi var orðinn vel ölvaður og ég hitti hann í kústaskáp og talaði við hann í símann. Hann tók víst ekki eftir mér og ég endaði samtalið með því að öskra á hann. Ég ætlaði svo að koma mér í burtu því að stelpurnar biðu í bílnum en það gekk frekar erfiðlega. Stulli var ekki sáttur við að ég væri að fara og ég verð að viðurkenna að ég hafi á vissum tímapunkti óttast um líf mitt. Við fórum svo að lokum og ég ákvað af einskærri góðmennsku að skutla Lalla heim í Garðabæinn. Hann hoppaði út úr bílnum á ferð og Maggi pissaði við Vífilsstaði. Við tókum smá rúnt í Hafnarfjörðinn og ég skutlaði stelpunum svo aftur upp á Dominos þar sem bílarnir þeirra biðu. Þá fórum við Maggi á Dominos á Nýbýlavegi og snæddum jarðeplisskútur. Síðan skutlaði ég honum heim og fór svo að sofa allt of seint.

Var svo vakinn um hádegisbilið við símann. Danni var fastur í Húsgagnahöllinni og ég var sá eini sem gat bjargað honum. Ég neyddi hann til að kaupa handa mér morgunmat, náði í hann og skutlaði honum eitthvert. Hann hafði víst verið í einhverju sveittu partýi, hann var allavega málaður og sveittur. En já, svo fór dagurinn í það að gera allt klárt fyrir sumarbústaðaferðina sem átti sér stað um kvöldið. Gummi, Sævar og Kolla komu og náðu í mig og við hittum Pétur í Árbænum. Ég og Kolla fórum með honum í bíl og við brunuðum svo í Biskupstungurnar þar sem bústaðurinn er. Við vorum komin löngu áður en strákarnir komu. Þeir höfðu gleymt að beygja og enduðu hjá Geysi. Það var ekki alveg nógu svalt þar sem þeir voru með allt áfengið okkar.. Þeir römbuðu svo að lokum á réttan stað og við hófum drykkju og grill. Ég tók vídeócameruna með og var að henda vídjóinu inn á tölvuna. Ætla að klippa það til og gera smá klippu úr því. Geri ráð fyrir því að ég hendi henni inn hingað. En já, kvöldið var frekar sveitt, ætla ekkert að fara í nein smáatriði.

Dagurinn í dag fór svo bara í það að ganga frá og keyra heim. Komum við á KFC á Selfossi og fengum okkur harða fitu og franskar. Keyrðum svo heim. Ég var ekki búinn að vera heima í tíu mínútur þegar María grátbiður mig um að koma í vinnuna, það var víst allt að fara til fjandans og ég ákvað að auka enn fremur á vinsældir mínar í þjónustuverinu og mætti í rushið. Fór svo heim, át ómettaða fitu og franskar. Skolaði því niður með svörtu, sykurlausu, eitri. Hélt svo áfram með bókina sem ég á að klára fyrir morgundaginn. Las góðar 120 bls og á rúmar 60 eftir. Ætla að klára þær í gatinu á morgun, nenni einfaldlega ekki að lesa þær núna.

Jæja, nú er allt að fara að gera sig. Ætla að byrja að stunda ræktina eins og froðufellandi villimaður, markmiðið er að geta tekið tvo ameríska húsbíla í bekk, spyrnt rússnenskum fraktara með fótunum og dregið kanadískan slökkviliðsbíl með limnum. Ég er svo líka að spá í að gerast næsta R'n B stjarna Norðurlandanna. Diskurinn er strax kominn með heiti. 'I Want to Eat Your Babies'. Ég mun kalla mig Axel 'Hookermoney' Armstrong. Ef einhver hefur áhuga á því að leika í myndbandinu við lagið 'Tasty BBQ Premie' þá skal viðkomandi maka á sig Johnson's barnaolíu, klæðast sundbol og senda mér mynd af sér. Kyn skiptir ekki máli.

En já, ég læt þetta gott heita í bili. Commentaðu eða ég kem og pota í þig með skrúfjárni. Þeir sem hafa notið þeirrar reynslu vita að ég á það til að pota soldið fast...

Jæææja

Jæææja. Það er semsagt komið að þeim tíma mánaðar sem mig dettur í hug að gera færslu. Ég er reyndar búinn að ætla að blogga ógeðslega lengi en hef aldrei nennt því, ég man reyndar ekki hvenær ég bloggaði síðast þannig að ég spila þetta bara eftir eyra.

Síðasta helgi var soldið sveitt. Eftir vinnu á föstudeginum fór ég á Ruby Tuesday með Maríu, Sólveigu og Magga. Við mættum rétt áður en það lokaði við mikinn fögnuð starfsmanna og fengum okkur djúsí hamborgara. Hamborgararnir voru reyndar full djúsí þar sem að kjötið var u.þ.b. 40 cm á þykkt. Full mikið af því góða. En já, eftir það tókum við smá rúnt og vorum bara að spjalla. Síðan fórum við Maggi og náðum í Danna og einhverja kauða og skutluðum þeim niðrí bæ og fór ég svo heim að sofa.
Á laugardeginum fórum við svo í smákveðjupartý fyrir Jónsa heima hjá Danna. Við byrjuðum reyndar kvöldið á því að fara á TGI Friday's. Semsagt ég, María, Sólveig og Guðlaug. Þar þurfti ég að bíða ógeðslega lengi eftir salatinu sem ég pantaði mér. Þjónninn tilkynnti mér þegar að hann kom með matinn fyrir stelpurnar að það hefði orðið slys með matinn minn og að það væri smá bið. Þegar þær voru svo hálfnaðar með sinn mat kom salatið mitt og meint hvítlauksbrauð, sem var bara brauð. Þegar við vorum svo að fara að borga fyrir matinn sagði ég afgreiðsludömunni að ég væri frekar ósáttur og hún bauð mér salatið ókeypis. Ég borgaði semsagt 200 kall fyrir máltíðina. Eftir það fórum við á Dominos því ég hafði verið svo snjall að gleyma áfenginu mínu uppi þjónustuveri. Við hittum Jón B fyrir utan og náðum að plata hann til þess að skutla okkur til Danna (Í mosfellsbæinn) gegn greiðslu þegar hann væri búinn með pizzuna sína. Eftir að við heilsuðum Þórunni og náðum í bjórinn minn fórum við heim til mín þar sem við byrjuðum að drekka og spjölluðum. Svo kom Jón B og við tróðum okkur 6 í bílinn hans (Birna var líka með okkur). Sólveig sat semsagt ofan á mér alla ferðina. Jón kom svo með okkur inn og endaði með því  að vera allt kvöldið þar. Í partýinu auk okkar voru Sigurhjörtur, Feó (Krummi), Danni og Jónsi. Við vorum svo bara í góðum fýling að fíflast og spjalla, við með okkar sjálflýsandi glös og grímuna hennar Sólveigar. Þegar leið á kvöldið ákváðum við svo að fara á Höfðabakkapartýið fræga. Ég var orðinn andskoti vel í glasi, enda kláraði ég kippuna mína á mettíma. Við fórum á Höfðabakkann þar sem að ALLIR starfsmenn Dominos pizza voru. Ég spjallaði eitthvað við Danna í Keflavík, fór á háhest á Gumma af Höfðabakka og restin er frekar óljós. Við fórum svo til Siggu í Álfatúnið þar sem að allir voru rétt við lífsmörk í sófanum. Ég fór út á svalir og vökvaði blómin með ljúffengu TGI kjúklingasalati og kippu af bjór. Síðan var mér skutlað heim og ég vaknaði daginn eftir nakinn í rúminu mínu..

Vikan var svo þannig séð ekki frásögu færandi nema kannski mánudagurinn. Vefráð vann sveitt við það að koma NFMH.is í loftið sem tókst eftir mikil erfiði, lítinn svefn og pizzuát. Við opnuðum hana svo á glæstan hátt á skólafundinum á þriðjudaginn og svaraði ég svo nokkrum spurningum um síðuna. Á miðvikudaignn fórum við Maggi til Tomma og spiluðum Munchkin. Úlfur, Villi og Justin voru svo með okkur og unnum við Villi. Fyrir þá sem vita ekki hvað Munchkin er þá mæli ég með Wikipedia.org.

Í gær fór um við Maggi á Thai Style (Held það heiti það) í Engihjallanum og skófluðum í okkur thailenskum mat. Jónas Forseti kom svo og afhenti mér kassa af bjór, sem Vefráð fékk sem bónus fyrir að hafa verið überfljót með að opna síðuna. Hann settist svo aðeins með okkur og kláraði blómkálið og restina af grænmetinu sem við átum ekki. Síðan fórum við  Maggi í massa afmælisveislu til Villa. Þar sem haldið var upp á 20 ára afmæli Villa og 18 ára afmæli Dísu. Við gáfum Villa Munchkin Bites og Munchkin Bites 2. Dísu gáfum við svo Special Mega Über Collectors Edition af Dogma. Kvöldið var frekar rólegt, sátum að mestu leyti í sófanum og vorum að drekka. Það varð svo aðeins villtara þegar að áfengið fór að taka völd hjá öllum nema mér. Þrátt fyrir mikla drykkju varð ég aðeins léttölvaður. Fyllsta manneskja kvöldsins var án efa Stulli, sem tókst næstum því að brjóta á mér vísifingur hægri handar og endaði ælandi á ruslatunni. Vinkonur Eidísar komu svo þegar liðið var á partýið og hrisstu aðeins upp í hópnum. Ég endaði með að tala við Heiðu mest allt kvöldið sem er hress stelpa úr MS. Partýið leystist svo upp upp úr hálf þrjú þegar að allir ákváðu að fara í bæinn. Stulli var reyndar á barmi dauða þannig að ég og Maggi ákváðum hetjulega að gefa skít í bæinn til þess að koma Stulla heim. Á leiðinni heim til Magga komum við við í 10-11 og ég fékk mér að éta. Við hittum Jóa fyrir utan Shooters og settumst upp í bílinn hans Sigga og spjölluðum aðeins við hann. Svo komu einhverjir vinir hans og Siggi. Við spjölluðum aðeins við þá og enduðum svo á því að fara heim að sofa.

Dagurinn í dag var svo bara frekar rólegur. Fengum okkur beikonborgara í morgunmat og horfðum á Fawlty Towers. Fór svo heim og svo í vinnuna þar sem ég þarf að dúsa til þrjú í nótt.

Já. Ég ákvað að prófa bara venjulega færslu. Ekkert flipp eða rugl. Hvernig er fólk að fýla það? Já eitt sem ég ætla að biðja þig um að gera. Ef þú lest færsluna þá skaltu skilja eftir athugasemd. Það er ýkt leiðinlegt að fá fáar athugasemdir. En já, ég veit ekki alveg hvað ég á að skrifa meira. Mæli með að þið kíkjið á nfmh.is sem er orðin nokkuð feit. Nýju skaramússmyndirnar ættu að fara að koma í vikunni og þær verða fkn feitar.

Wikipedia grein dagsins er: http://en.wikipedia.org/wiki/Prince_Polo. - Vissir þú þetta um Prince Polo?

Jæja, ég læt þetta bara gott heita í bili.
Axel.

III

Hæbb.

Hvað segiru gott? Ég segi bara allt ágætt. Er reyndar búinn að vera veikur núna síðan á föstudaginn, sem er ekki alveg nógu sniðugt þar sem að það var nóg að gera hjá mér þessa helgina.

Já mig langar að skjóta því inn áður en ég byrja að þessi færsla verður ýkt hressandi þannig að ég þarf ekki að gefa neinum sleikjó fyrir hana. Hinsvegar er það skylda fyrir alla að skrifa athugasemd..

En já, semsagt á föstudaginn vaknaði ég eiturhress við það að eiga erfitt með að tala vegna hálsbólgu. Til viðbótar við það að tala eins og halakarta þá hóstaði ég eins og átrræður stórreikingamaður með lungnabólgu. Ég brá á það snilldar ráð að sleppa því að mæta í félagsfræði og mætti eldhress í skólann klukkan ellefu (Þar sem að ég er í gati á eftir félagsfræði á föstudögum). Á leiðinni í skólann þá var ég, eins og kemur sjaldan fyrir mig *hóst*, seinn. Ég brunaði inn Hamrahlíðina en fékk svo allt í einu á tilfinninguna að ég ætti að hægja á mér. Ég snarlækkaði hraðann og sá svo að löggan stóð í fjarska og var að drita á mig radarskotum. Sem betur fer lærði það síðast þegar ég var tekinn að það er kannski ekkert svo svakalega sniðugt að vera á 50 í 30 götum..
En já, svo eftir að skólinn var búinn þá fór ég heim og lagði mig. Ég var að fara út að borða með Hrafnistustelpunum um kvöldið og var planið síðan að fara á eitthvað skrall. Um kvöldmatarleytið fór ég svo í sturtu, tók benzin og bauðst svo herramannslega til þess að sækja Báru og Ágústu til þess að spara þeim benzin kostnað. Við brunuðum svo á Ítalíu þar sem að Berglind, Jakobína og Rannveig voru mættar, búnar að ákveða hvað þær ætlu að fá sér og þegar hálfnaðar með eina vínflösku. Eftir langt og erfitt sálarstríð ákvað ég loksins að fá mér rétt nr. 120. Það var spaghetti með skinku, rækjum og sveppum í rjómasósu. Síðan þurftum við að bíða enn lengur eftir því að Bára og Ágústa gátu ákveðið sig. Þegar maturinn kom svo loksins voru allir orðnir kófsveittir því að efri hæðin á Ítalíu er ekkert svakalega vel loftræst og í þokkabót við það er hrúgað niður kertum á öll borð. Þegar allir voru svo búnir að troða í sig eins miklu (Jafnvel aðeins meira..) og maður gat mögulega komið í sig lögðum við af stað til Berglindar. Ég ákvað að skilja bílinn eftir heima til þess að ég þyrfti ekki að sækja hann aftur daginn eftir og röltum við því til Berglindar frá mér.
Þegar við vorum komin þangað settumst við niður, fengum okkur öl og spjölluðum. Stuttu eftir að við vorum komin kom Dagrún, hún var reyndar designated driver sem hentaði okkur nokkuð vel. Hjá Berglindi gerðum við lítið annað en að hrúga í okkur áfengi, spjalla og taka myndir.
Þegar okkur fannst tími til kominn fórum við í bæinn þar sem að Berglind reddaði öllum nema mér inn á Hverfis. Ég hitti hluta af FuckerFace crewinu (Maríu og Sólveigu) ásamt Astridi og fór aðeins á röltið með þeim. Síðan hringdi Berglind brjáluð í mig og skipaði mér að koma á Hverfis þar sem ég gekk fram fyrir alla röðina og labbaði inn með Berglindi. Mjöög hentugt að vera með henni í bænum.. Já þegar að stelpurnar fóru inn voru Danni Þjónustustjóri og Maggi Rekstrarstjóri í röðinni og þeir urðu alveg hoppandi þegar Bára labbaði fram fyrir röðina með Berglindi og fékk að komast strax inn!
Inná Hverfis hitti ég svo Valgerði þegar ég var að fara að pissa og sagði hún mér að 'stelpurnar' væru útí horni að dansa. Ég fór og hitti þær og síðan fóru þær allar nema Svanlaug. Við settumst niður, Rannveig keypti handa mér bjór og við spjölluðum og dönsuðum. Stelpurnar fóru svo og skildu mig og Svanlaugu eftir og við vorum heillengi á Hverfis að spjalla við einhvern gaur sem hafði verið kennaranemi í Snælandsskóla og þekkti bræður hans Gunna. Eftir það er mikill hluti af kvöldinu í móðu fyrir utan einn atburð sem ég man sérstaklega vel eftir. Ég var að bíða eftir því að komast á klósettið á efri hæðinni þegar að einhver stelpa labbar út af klósettinu og horfir á mig. Eftir drykklanga stund segir hún svo 'Er ég ekki ríðuleg?' Ég hugsaði með mér 'Whaat?' og sagði svo 'Jú heldur betur.' Svo fór hún eitthvað að segja hvað ég væri mikil dúlla og eitthvað á meðan að ég forðaði mér inn á klósett.
Ég og Svanlaug fórum svo út af Hverfis og röltum á Pizza Pronto þar sem að ég gerðist séntilmenni og splæsti í pizzu og drykk handa okkur. Við átum hana á bekk á Ingólfstorgi og fengum svo þá snilldar hugmynd að rölta aðeins útfyrir bæinn til þess að fá leigubíl fyrr. Við ráfuðum og enduðum í strætóskýlinu fyrir framan Þjóðminjasafnið þar sem við enduðum með að bíða í 45 mínútur eftir því að fá leigubíl (sem kom aldrei) og vekja alla sem gætu mögulega komið og náð í okkur. Það endaði svo með því að við náðum að grípa leigubíl á götunni og hann fór með okkur heim. Ég man ekki alveg hvenær ég var kominn heim en það var um sex - hálf sjö leytið.

Á laugardeginum vaknaði ég svo eldhress um tvö leytið, þynnkulaus sem betur fer. Dagurinn fór í það að mygla og um sex leytið kom Katrín og náði í mig. Við fórum til Báru og keyrðum svo þaðan til Keflavíkur. Við vorum semsagt beðin um að fara til Keflavíkur til þess að sjá um sölubás Morðingjós Pizza Corp. á Ljósanótt. Þegar við komum til Keflavíkur kom það svo í ljós að Bára væri sú eina sem færi á básinn. Katrín átti að sjá um búðina og ég átti að vera sendill. Ég, sendill?! Ég er sú manneskja sem veit ekki hvaðan ég kom þegar ég keyri út úr bílastæði í Kringlunni. Ég er meira áttavilltur en rónarnir á Hlemmi í eyðimörk í Eþíópíu. En já, svo fóru Danni og Stebbi úr búðini og skildu okkur eftir tvö. Það var ekki sniðugt... Ég þurfti að fara með allt of seina pöntun til konu. Eftir að hafa loksins fundið húsið hennar fattaði ég að ég hafði gleymt kókinu hennar. Sem betur fer var henni alveg sama þannig að ég komst aftur í búðina og þá þurfti ég að fara með 20 pizzur á básinn. Það var hægara sagt en gert þar sem að svæðið var girt af og komst maður bara inn á það frá einum stað sem ég átti í miklum erfiðleikum með að finna. Ég hlýt að hafa eitt meira en helmingnum af inneigninni minni í það að vera stanslaust að hringja í Stebba og spurja hvert í fjandanum ég ætti að fara. Eftir að ég komst svo loksins inn á svæðið var það náttúrulega troðið af fólki sem að fannst engin þörf á því að færa sig af helvítis götunni. Ég komst svo loksins að svæðinu þar sem að básinn var, akkúrat á sama tíma og flugeldasýningin var. Básinn var semsagt alveg við höfnina þar sem að ALLIR voru. Það endaði með því að strákurinn sem var í básnum þurfti að fara og ýta fólki í burtu svo að ég kæmist með bílinn að honum. Eftir að hafa svo loksins komið pizzunum í básinn og sniglast aftur niður í búð þurfti ég að fara með pöntun í Innri Njarðvík sem var 3 klukkutímum of sein. Ég brunaði þangað, eða réttarasagt ég brunaði út af bílastæðinu beint í röðina af bílum sem keyrðu á 0 - 10 km/klst. Á miðjum Víkurveginum opnast svo allt í einu hurðin hjá mér og hoppar einhver frekar spooky gaur inn. Hann grátbað mig um að fá að sitja aðeins í með mér þangað til að hann fyndi félaga sína sem voru aðeins framar. Síðan fer hann að bjóða mér ýmis ólögleg efni, s.s. spítt, hass, rönd í nefið og ég veit ekki hvað og hvað. Hann fer svo og segir mér ævisögu sína, þar á meðal það að hann hafði setið inni á Hrauni fyrir hnífsstungu. Síðan byrjar hann að vera með einhvern skæting, segir mér að taka framúr og eitthvað rugl og tekur í stýrið hjá mér. Þegar við erum svo komnir að Bónus í Reykjanesbæ segi ég honum að drulla sér úr bílnum og hann hoppar úr bílnum og tekur kókið sem fólkið í Njarðvík átti að fá með sér og fer í burtu. Ég kalla svo á eftir honum 'Lokaðu þó allavega helvítis hurðinni á eftir þér.' Sem hann snéri við og gerði. Ég læsi hurðunum og bruna til Njarðvíkur þar sem að 12 ára strákur var búinn að bíða eftir pizzunum sínum í 3 klukkutíma. Ég sagði honum svo frá því hvernig ruglaður dópisti hafði stolið kókinu hans og hypjaði mig svo í burtu. Þegar ég var að keyra heim byrjar sími að hringja sem ég kannast ekki við. Hafði dópistinn þá ekki gleymt símanum sínum í bílnum hjá mér. Hann hringir stanslaust (Ég svaraði náttúrulega aldrei) þangað til að það hafði hringt 12 sinnum út og þá gafst hann upp. Ég fór til lögreglunnar, gerði skýrslu og skildi símann eftir hjá þeim. Í lok skýrslugerðarinnar spurði lögreglumaðurinn mig hvort ég færi fram á eitthvað, hvort ég vildi kæra hann eða eitthvað svoleiðis. Ég svaraði 'Tja, ég fer bara fram á 290 kall fyrir kókinu..'
Við lögðum svo á stað heim rétt fyrir tvö og vorum komin í bæinn tuttugu mínútur fyrir þrjú.

Ég vaknaði svo hress á sunnudaginn með hita og hósta og ógeð. Eyddi megninu af deginum í rúminu og kvöldinu fyrir framan sjónvarpið.

Í dag var ég svo ennþá með hita og mætti þess vegna ekki í skólann..

Jæja, ég ætla að láta þetta gott heita. Missið ekki af næstu færslu þar sem að ég mun m.a. fjalla um:
- Ógeðstunnuna á busadaginn
- Stórfélagsferðina um helgina
- Uppskrift að fullkomnum aðalrétti
- Næringarinnhald í sykurskertri kókómjólk.

Friður.

Jæja, þá er það framhaldið.

Jæja, mér datt í hug að skella inn einhverju svona upp á djókið.

Til þess að byrja með ætla ég að hrósa þeim sem skrifuðu athugasemd við færsluna. Það sem hvetur mann til þess að skrifa hingað er þegar að maður veit af því að það er einhver sem að hefur áhuga á því að lesa. Svo langar mig að biðja þá sem svöruðu neitandi í könnuninni að færa rök fyrir máli sínu, annaðhvort með athugasemd eða í gestabókinni. Tilgangur athugasemda er til þess að koma með athugasemd á það sem var skrifað, eða hvað?

Ég veit einhvernvegin ekki alveg hvað ég á að skrifa, þar sem ég veit ekki almennilega hvar ég stend. Kolbrún fór til Brasilíu á fimmtudaginn og kemur aftur í lok janúar, þannig að stór hluti af hinu venjulega lífi er farinn. Ég hef einhvernvegin of mikinn tíma til þess að gera ekki neitt sem fær mann til þess að nenna ekki að gera neitt. Það sem ég hefði kannski átt að gera gerði ég ekki og flúði þess í stað í raunveruleikaheim sem ég nenni eiginlega ekki að hanga í lengur.. Fyrir þá sem ekki vita hvað ég er að tala um þá eyði ég mörgum stundum í netleiknum World of Warcraft. Fyrir þá sem vita ekki hvað það er bendi ég á wikipedia.org, svari við öllum spurningum lífsins.

En já, nóg af leiðindum. Ég fékk að vita hvenær ég hætti í vinnuni. Ég fæ að hætta 17. ágúst, sem er mörgum dögum seinna en ég hafði hugsað mér að hætta. Maður verður víst að sinna skyldum sínum, ekki get ég hreinlega gengið út og sagt 'Nei heyrðu nú mig, þetta er ekki það sem ég hafði hugsað mér! Mér er alveg andskotans sama þó að það verði enginn hérna í staðin fyrir mig. Ég er farinn.' Nei þannig gerir maður ekki. Reyndar hef ég komist að því í sumar að það eru reyndar sumir sem að gera þetta. Sumir sem pæla einfaldlega ekki í afleiðingunum. Til þess að nefna dæmi þá voru það fleiri en einn og fleiri en tveir sem einfaldlega gengu út af vöktum hjá Morðingjós Pizza Corp. og nokkrir sem mættu ekki á vaktir sem þeir voru skráðir á og þess háttar. Sögðust bara ekki nenna þessu þrátt fyrir að hafa sótt um vinnu og sagst ætla að koma aftur. Já, þannig komst ég að því að það er ástæða fyrir aldurstakmörkunum á vinnustöðum. En það er náttúrulega offramboð á vinnu þannig að hvaða Joe Schmuck og Svangi Mangi geta fengið vinnu og það leiðir til þess að aðrir þurfa að þjást fyrir það.

En já, vá hvað þetta er orðin leiðinleg færsla. Shit, þetta er örugglega eitt af því leiðinlegasta sem hægt er að lesa. En ég minni á það að þessi síða ber titilinn 'Saur' sem vísar í skítkast. En bara svo þú vitir það að þá verða ekki allar færslur svona. Færslurnar fara held ég aðallega eftir hugarástandi skaparans og þar sem hann er í örlítið pirruðu skapi þá ber færslan svip af því.

En já, ég ætla að koma með eitthvað jákvætt í þessa færslu.. Ööö.. Já!

Ég hef ákveðið að setja mér markmið. markmið gera hugann uptekinn. Uptekinn hugi hefur ekki tíma til þess að pæla í leiðindum og þar með er hugi fullur aftakmörkum hamingjusamur. Nema að markmiðunum sé ekki náð en það skiptir þannig séð engu máli. Þau markmið sem ég hef sett mér eru eftirfarandi:
1. Hætta að borða nammi. -  Ástæðan fyrir því er sú að það er farin að myndast bumba og bólumyndun hefur aukist.
2. Fara í ræktina reglulega. - Ástæðan fyrir þessu er fyrst og fremst andleg jafnt og líkamleg vellíðan. Ef að maður stundar líkamsrækt líður manni almennt betur auk þess að maður lítur mun betur út.
3. Ná lvl 60. - Fyrir þá sem vita ekki hvað ég á við hérna bendi ég á wikipedia.org.
4. Eignast milljón. - Mig langar að eiga milljón og ég stefni að því að eiga slíka eftir eitt og hálft ár.
5. Gerast góður í einhverju sérstöku. - Mig langar að geta sagst vera góður í einhverju sérstöku og eins og stendur hef ég hugann við pixelart (Wikipedia, svör við öllu). Ég mun finna meira út úr því þegar nýja tölvan kemur til landsins og ég mun fikta af viti.

Já, nú er bloggið vissulega á jákvæðari nótum. Þegar ég fer samt að pæla í því að þá skrifa ég eins og hálfviti og kem fyrir eins og ég sé mjög emo og þunglyndur. Það er reyndar ekki það sem er í gangi. Það sem að einkennir skrif mín er það að ég lít aldrei til baka, ég er eiginlega bara að skrifa nákvæmlega það sem ég er að hugsa.

En já, þetta er held ég bara orðið gott í bili. Þeir sem klára að lesa allt saman og kommenta fá sleikjó.

Bless. 

Kynningarfærsla

Góða kvöldið.

Ég heiti víst Axel.

Mér datt í hug fyrir rúmlega mánuði að endurvekja blogg feril minn. Það hefur tekist svo vel að ég er að skrifa fyrstu færsluna núna. Annars er ég mikið búinn að vera að velta því fyrir mér hvað ég ætti eiginlega að skrifa. Það sem kemur til greina væri einhver brot úr hinu daglega, hversdagslega, lífi. Ég veit samt ekki alveg hvort ég nenni því. Ætti ég kannski að gera svona Dagbók Berts? Nema í staðin fyrir Bert þá væri Axel. Væri ekki bara lang sniðugast að setja inn færslur úr hinum fjölmörgu Bert bókum! Hmm, þá væri samt hægt að kæra mig fyrir ritstuld. Plagiarism eins og maður lærði í ensku einu sinni.

Önnur hugmynd er að vera með svona almennt skítkast og pælingar. Hence the name saur. Það væri mjög viðeigandi en það er spurning hvernig maður á að halda lesendahópnum. Hvað vill fólk helst lesa? Reynslusögur úr lífi Íslensks drengs? Pælingar úr huga geðsjúlings? Skítkast hins almenna borgara? Kannski að maður nýti sér bara nútíma tækni og geri könnun. Kannski ég geri það bara á eftir.

Já í þessari færslu hugsa ég bara að ég geri það allt saman. Við skulum byrja á hinu daglega lífi.
Það sem er helst í gangi núna er það að ég er að vinna. Alltaf nóg að gera. Á venjulegum virkum dögum þá vinn ég líka, ekki hér samt, þá vinn ég á Hrafnistu. Það er fínt, er í sjúkraþjálfun þannig að ég lendi ekki í neinu sóðalegu dóti. Þið sem skrifið í comment 'Er gaman að skeina gömlum körlum?' megið éta skít, þetta er þreyttur brandari sem á ekki við. Svo á kvöldin vinn ég hjá Morðingjós Pítsa Corp. sem vaktstjóri í símaverinu. Þið ykkar sem skrifið komment 'Hvernig er að vera símadama?' megið éta skít.

Hvað er í gangi í mínu lífi í dag? Hvað er helst á baugi?
Það er svosem eitt og annað. Eiginkonan er á leiðinni til Caxias do Sol á Brasilíu eftir 12 daga. Þar verður hún í 6 mánuði í skiptum sem nemi. Það verður örugglega mjög gaman hjá henni.
Fleira sem er í gangi er það að ég nenni ekki að vinna mikið lengur og langar mikið að stinga af til útlanda. Helst eitthvað langt í burtu. Væri samt alveg sáttur með vikuferð til Færeyja. Ef einhvern langar að styrkja mig í þessu er hann vinsamlegast beðinn um að hafa samband til þess að fá upplýsingar um reikningsnúmer og þess háttar.
Meira sem er í gangi.. ehhhh.. Jú skólinn byrjar víst eftir ekkert allt of langan tíma. Þar veit ég ekkert hvað er í gangi þar sem ég veit ekkert hvað mig langar að læra. Ég er víst skráður á náttúrufræðibraut en eftir næstu önn á ég 3 einingar eftir á málabraut. Það er hálf kjánalegt.

Já ég nenni eiginlega ekki að vera með neitt skítkast. Ef að glögglega er tekið eftir þá má sjá að þessi færsla er eiginlega í heild sinni eitt stórt skítkast. Ég kem með eitthvað gott á næstunni, eins og td. hvernig á EKKI að panta sér pizzu. 90% landans kann ekki að panta sér pizzu.

Jæja, ég ætla að láta þetta gott heita í bili.